atlıkarıncada bir tur daha

İstanbul'da inanılmaz güzel bir hava var son bir kaç gündür. tabi bana göre biraz sıcak olduğu söylenebilir. bu ara yatıp kalkıp tezimin üzerinde çalışıyorum, haftada bir iki günde akşamları bisiklet turumu ihmal etmiyorum. :)  ehh zaten haftada 3-4 gün gyme gitmeye de devam ediyorum. bu durumdan en memnun partnerim sanırım. ev değiştirene kadar bir ay ara vereyim dedim, telefonda devam etmeye ikna etti dün beni.. yanına taşınmam konusunda hala ciddi.. teklifi karşısında genelde ya gülümsüyorum ya da sessiz kalıyorum. fark ettiğim bir şey var ki; evet diyemediğim kadar hayır da diyemiyorum. hem yüksek biter bitmez annem Amerika'ya göndermeyi teklif etti, bu durum bana da çok cazip geliyor. o yüzden doktora hayallerini Amerika'daki bir üniversitede olur diye kurmaya başladım gibi.. henüz ülke ya da üniversite çok belirsiz olmuş olsa da Türkiye'de kalma olasılığını aklıma getirmek bile istemiyorum. belki de evet diyememe sebebim başlangıçta bu.. önceki postumda beli...

bugünkü sanat dersimizin konusu kimlik ti. "Türkiye'de ... olmak" diye kurulan cümlelerin çoğunlukla bir soruna işaret ettiği fikrine katılmamak elde değil. Kimlik; kendin olma başkası olmama durumlarında kullanılan tanımlar olabilir. Türk Dil Kurumu'na göre; " kimlik, -ği a. 1. Toplumsal bir varlık olarak insana özgü olan belirti, nitelik ve özelliklerle, birinin belirli bir kimse olmasını sağlayan şartların bütünü: “Sanırım uzun zaman kimliğini korumak, güçlü kalabilmek için direndi.” diye açıklanmış. Genellikle bu durum ya da tanım sizin en çok ayrımcılığa uğradığınız konu ile alakalı oluyor. kafa karıştıran kısmı da bence şurada başlıyor; kimlik bizi " öteki "nden ayıran bir özellikse, aynı kimliği paylaşanlarla birlikte olmak güzel bir şey olmalı.. ancak o zaman bu kimlik özelliği sizi tanımlarken ki önemini kaybeder mi? Daha önemli bir şey varsa şudur; farklı kimliklere sahip insanların birbiri ile sağlıklı bir etkileşime sahip sosyal bir...