evet 3. haftaya giriyoruz görüşemeyeli.. ya o'nun işinden ya da benim ders çalışmam gerektiğinden.. demin aradım bir yarım saat konuştuk, öğlen aradığında ödevlerimi yarım bırakamayacağımı söyledim. yarım bıraktığım bir şeyi hocalara teslim etmek istemiyorum, hele ki projemde çalıştığım hocama.. o da anlayış gösterdi, çünkü bir iki saatte bitecek bir şey değil hiçbiri.. ama şöyle ki zaten iş yerinden aramışlar, yarın sabah 6 gibi evden çıkması gerektiğinden görüşmemizi ertelememiz iyi olmuş. bir şekilde anlaşmayı başarıyoruz. iki "işkolik" insanın bir araya gelmesi de güzel bir şey bence. :) neyse ki haftaiçi bir gün bunların acısını çıkaracağız.. ve anlayışlı biri ile karşılaştığıma mutluyum :)
"her gezinen kaybolmuş değildir." "not all those who wonder are lost." -J.R.R.Tolkien Ne kadar oldu yazmayalı.. 3 yıl olmuş olabilir. Aklıma blog'a yazmak nereden geldi bilmiyorum bugün. Son yazımı yayınladığımdan beri çok şey değişti. 2 senedir Japonya'da yaşıyorum. Türkiye'deki 4 senelik ilişkimi anlaşarak bitirdikten sonra hayatıma başka biri girdi tabi. nasıl bir algı ile evlenme teklifine evet dediğimi şu an bilmiyorum. Tabi ki ailesi öğrenir öğrenmez, dedikodular yayılmaya başlayınca hızlıca bir kız bulundu. Yazmaya gerek görmediğim sebeplerden dolayı da kendi çıkış biletimi almıştım bir noktadan sonra. Artık doktoramın son senesine girmiş bulunmaktayım. Şimdi mezun olmaya odaklanmanın ve iş bulmanın vaktidir. Senelerdir Ay üzerinde çalışmak istedim ve maalesef Türkiye'de böyle bir fırsatım olmamıştı. Japonya'ya geldikten 3 ay sonra böyle bir teklif gelince hemen kabul ettim. Çalıştığım konunun değişmesi bir başlangıçtı sanır...
Yorumlar
sen cüceysen ben hobbitim farkındaysan ama neyse konu o değil, ahaha, çok incesin teşekkür ederim. :)