29 Ocak 2014 Çarşamba

Biz LGBTQ bireylerin farkında olması gereken bir şey var; benim gibi arkadaşlarınızın çoğu heteroseksüel ise hepsi evlenmeye başladığında dönüp kendinize bakmak için acele etmeyin. tabi insan hayatında aile olacağı, güveneceği birine ihtiyaç duymaya başlıyordur bir süre sonra ama.. ki bu yaş benim için 30'lu yaşlar.. iyi seçim yapmak gerektiğini düşünüyorum, galiba evlilikten önce boşanma olayını yakından gözlemleme şansı edindiğimden olabilir.

Partnerim başka ülke vatandaşı olduğundan hemcinsi ile evlenme hakkına sahip, evlilik teklifini nasıl ret edeceğimi düşünürken akla karayı seçtim ve ikincisinden sonra tekrar soracağını düşünmüyorum. malum çocuk falan istemiyor ve diğer bazı konular.. bir de zaten açık ilişki modelini benimsedik, rahat takılıyoruz yıllardır.. ama sanırım kafamın bir yerinde, gelecek planlayabileceğim biri ile bir şeyler yaşama arzusu devam ediyor, her ne kadar doktoraya kadar bu fikirleri erteledim diye düşünsem de.. :)) 

bir de bir ara okuldan bir hoca ile beklenmedik şekilde yakınlaşmış ve bir kaç kez yatmış olabilirim.. neyse okuldan ayrılmadan bu da böyle bir şeymiş dedim..(not: benden bir kaç yaş büyüktü) 


18 Ocak 2014 Cumartesi

bazen insan kendini kadere inanmaktan alıkoyamıyor. nedense pek kaderci bir insan olamıyorum, ama.. sanki hepimiz için bazı seçimler yapılmış gibi ve kader hiçbirimize soluklanacak bir an vermiyor. anladığım bir şey varsa gördüğümüz düzen ya da kaos birbirinin bir parçası.. bakabildiğimiz perspektiften yorumlayıp adını koyabiliyoruz yaşadıklarımızın..

aklıma Gandalf'ın Frodo'ya verdiği öğüt geliyor:

" bunun gibi zamanları görmek için yaşayanlar.. o kararı vermek onlara bırakılmamıştır.. tüm karar vermek zorunda olduğumuz şey bize verilen zamanda ne yapmamız gerektiği,....., bu cesaret verici bir düşünce."

bir de Amelie'de şöyle diyordu: "fırsatlar Fransa bisiklet turnuvasına benzer. uzun zaman beklersin ama çabuk geçer. harekete geçmek için çok düşünmemelisin."

bazen büyük hatalar yaptığımızı düşünüyoruz, bazen ise küçük hatalar oluyor.. ders alıp ya da dersi o an anlayamayacak kadar "çocuk" olup yolumuza devam ediyoruz, ama bu hikayelerin sonunu görmeden karar vermek biraz anlamsız geliyor şu anda..


13 Ocak 2014 Pazartesi

yazmaya bir süre ara vermek istemiştim.. şimdi ise blogumu düzenleyip tekrar yazmaya başlamak istiyorum. hayatımda bazı değişiklikler oldu tabi; mesela aileme açıldığım dan beri özellikle ilişkilerimiz daha güzel olmaya başladı. ayrı evde yaşadığım için daha bir özler oldular..

bir yandan da yüksek lisansımın ne kadar yoğun geçtiği düşünülürse hayatımı iyi kontrol ediyorum. dersler haricinde çalıştığım birkaç proje devam ediyor ve giderek daha bilimsel konulara kayıyoruz. tahmin ettiğim gibi bu çok daha tatmin edici oluyor benim için.

aksatmamaya çalıştığım bir şey varsa o da düzenli spor yapmak, ve çalışma arkadaşım ben ağırlık çalışırken kendo çalışıyor salonda. bir yandan bana da göstermeyi ihmal etmiyor sporun sonunda.. :) tabi bu konuda beni en motive eden şey partnerimin de spora devam ediyor olması.. onun demesine göre giderek küçük bir muscle bear'a dönüşüyormuşum. :)) benim için gayet hava hoş.. ;) birlikte iki yılı devirdik ve hala aynı tutku ile sevişiyor olmamız benim için güzel bir deneyim oluyor.. tek sorun benim yurt dışı planlarım; çünkü sonrasında ayrılacağımızı biliyoruz. hatta bir hafta kadar ayrılmayı denedik ama pek işe yaramadı. sonuç olarak geleceği düşünüp bugünü yaşamaya devam ediyoruz. ve fark ettiğim bir şey varsa bugünü yaşarken mutluyum..