27 Mart 2013 Çarşamba

merhaba blog,

haftasonu kuzenin nişanı için Manisa yollarındaydım, günü birlik gidip gelince ancak toparlayabildim kendimi tabi. ama güzel bir yolculuk oldu, her şey yolunda gitti.. tabi çoğu şeyde olduğu gibi bizimkiler sağlam güldürdü beni, hani dayımın isteme sırasında kızın adını unutması mı dersiniz, ananemin kıza kuzenin eski kız arkadaşının ismi ile hitap etmesi mi dersiniz.. ama aile olmanın özelliklerinden biri de birbirimizin açıklarını kapatmaktan geçiyor. dayımın durakladığı yerde küçük dayım devam ederek olayı topladı mesela. tam bir düet yaptılar. :)

onun dışında ev arkadaşımla birlikte bir ev seçip tutabildik.. dün akşam kontratı yapıp anahtarları da aldık. :) hem okula, hem partnerime daha yakın olduğum bir yere taşınmak güzel olsa gerek. kendine bu ara sevgi böcüğü desem yeri.. mecidiyeköy'e taşınıyorum diye seviniyor. :) yani bu iki hafta ödevler, vizeler derken bir de taşınma olayım var. erken kalkıp manzarayı izlemeyi özleyeceğim gibi,


dün akşam gey arkadaşlarımla buluştuk, zaten beni ev arkadaşımla tanıştıran da onlardı. ilk açtığım blogda tanışmıştım onlarla, herkes bir yana onlar bir yana desem doğru olur. ilk blog yazılarımızdan bahsettik, depresif yazılarımızı hatırlayıp güldük. ev arkadaşım da blog yazmaya karar verdi, baştan da söyledim ona depresif şeyler yazarsa okumayacağımı.. bakalım yazmaya başlarsa buradan adresini paylaşırım.

16 Mart 2013 Cumartesi

çok sevdim bunu.. :)) Patrick'in "rahat bırak şu hayvanları" dediğini duyar gibiyim. :) 

çok ders çalışmam gerek çooook.. ama böyle abuk subuk şeylerle uğraşıyorum sanırım..

12 Mart 2013 Salı

şu sıralar anladım ki aileye açılmak sadece ilk adım.. düşününce en zor adım gibi geliyor insana, fakat daha sonrasında bir normalleşme süreci var. evet, bugün açıldım yarın her şey farklı olacak diye düşünmemek lazım. tabi aldığınız tepki pozitifse..

açıldıktan sonra ablamın tepkisi çok pozitifken, ki işi bana erkek arkadaş beğenmeye kadar götürüyor; geçen yaz plajda feci utandım sayesinde.. annemin ilk isteği etrafıma açık olmamam yönündeydi.. sana kötü davranılmaya başlansa ilk ben üzülürüm, demişti. o günden sonra üzerinde hiç konuşmamayı tercih etti.. hala biliyorum ki içinde bir kızla evleneceğime dair umutlar var, bir yanım üzülürken diğer yanım bildiğimi okuduğumdan mutlu oluyor. ama yine insan bekliyor, bir adım atsın ve bir kaç kelime söylesin diye.. geçen hafta bu bekleyiş yüzünden patladım sanırım. düşününce kendi çocuğum böyle bir şey açıklasa, en azından nasılsın, mutlu musun diye sorardım gibime geliyor..tartışmasaydık iyidi diyemeyeceğim, içimde kalsa daha kötüydü.. bazen tartışırken bile sakinliğime şaşırıyorum laf aramızda.

konu şu ki; hiçbirimiz istediğimiz hayatları yaşayamıyoruz.. yine de sahip olduklarımdan memnunum. farklı bir ülkede kendime yeni bir hayat kurmanın amacını güdüyorum. herkese bir davet uzattım, dahil olup olmamak onlara kaldı gibi gözüküyor..

11 Mart 2013 Pazartesi



"Teyzen çok şanslı bir kadın, Angelica. İki hayatı var: biri yaşadığı hayat diğeri yazdığı kitap." - Vanessa Bell



5 Mart 2013 Salı

 zaman o kadar çabuk geçiyor ki, sayılı gün hemen geçer misali.. sanki bir noktaya doğru savrulup duruyoruz. herkes anı yaşayın demekte hazır cevapken gelecek için bir sürü sıkıntıya giriyoruz.. heh ben yapmıyorum desem işte o an yalancı olurdum..

söylediğim gibi yüksek lisansa başladım, geçen hafta hocamla çalışma konumuzu da belirledik. hemen araştırmaya başladım tabi.. bu 2 yıl içinde bir şeyler üretip üzerinde çalışmayı planlıyoruz. onun dışında yağ yakmaya yönelik spor yapıyorum, baya baya karın kası da çalışıyorum bu ara.. gayet güzel sonuçlarını aldım.. ödül olarak ta partnerim boynumda iki tane iz bıraktı geçen akşam, çünkü beli inceltirken omuzları genişletmişim. sabah ayrılırken de yine yanına taşınma konusunu işittirip öyle yolladı.

onunla birlikteyken cidden anı yaşıyorum, anı yaşamasam 2 seneye yakındır birlikte olmazdık belki de.. egoları olmayan, tartışmayan, birbirini sıkmayan bir çift olduk hep. hani deseler ki bir kişi olsa, cinsel anlamda isteklerinizin çoğunu karşılasa, üstüne üstlük aranızda duygusal bir bağ da kurulmuş olsa.. bence sevgili istemeyen biri için yalnızlık konusuna gayet iyi bir çözüm.. onunla tanıştığımda sevgili istemiyordum, şimdi ciddi bir ilişkiye daha ılımlı bakıyorum.. ama kesin olarak fark ettiğim bir şey varsa anı yaşarken gerçekten mutlu olduğum..